Memur Muzaffer, Biri evli olan dört çocuğu, bir karısı ve bir kayınvalidesi ile İstanbul'da yaşam savaşı veren bir icra memurudur.
Muzaffer ne yapsa, ne etse bir türlü ay sonunu getiremez. Kira vermemek için bütün dırdırlarına katlandığı kayınvalidesinin evinde oturur... Sadece motor parası vermek için her gün Kuzguncuk'tan Üsküdar'a yürür, motora biner, sonra Eminönü'nden Beyoğlu'na yürüyerek ulaşır... Geceleri küçük bir sokak arası meyhanesinde garsonluk yapar... Aylar vardır kendi için bir kravat bile almamış, hala 2 senede bir verilen Sümerbank takımlarıyla gezmektedir. Belki de sefertasıyla işine giden tek memurdur... Her akşam iş dönüşü mahalle çeşmesinden eve su taşır... Bisiklet dinamosundan yaptığı rüzgar gülüyle evde tek ampülü yakıp elektrik parasından kısmaya çalışır ama ... Ama olmaz! Yetmez! Bir türlü yetiremez Memur Muzaffer!!! Tüm imkansızlıklar içinde hep olumlu, hep güler yüzlü hep uysaldır Memur Muzaffer! Her soruna 'hallederiz' , 'oda olur' , 'kısmetmiş' diye yaklaşır ve hayata karşı güler yüzünü hiç kaybetmez.